Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

21/6/1917 βομβαρδισμός του Ροδολίβους απο Βρετανικά υδροπλάνα

German seaplane


George Francis Milne, 1st Baron Milne

British seaplane

Στις 15 Ιουνίου 1917 γαλλικό δελτίο πληροφοριών αναφέρει ότι η 50ή τουρκική μεραρχία έχει αρχηγείο στο Razolivos (Ροδολίβος;) και ότι το 158ο Σύνταγμά της βρίσκεται στο Νεοχώρι με τρία τάγματα, το 169ο στην ακτή (με τρία τάγματα και ένα εθνοφυλακής, το τελευταίο, μάλλον με μουσουλμάνους της ανατολικής Μακεδονίας) και το 157ο ως εφεδρεία στην Αγγίστα με τρία τάγματα.
Τον Ιούνιο η 27η Μεραρχία (βρετανοί ) αναδιπλώθηκε στη λεγόμενη «καλοκαιρινή γραμμή» πάνω από τις όχθες του Στρυμόνα για να γλυτώσει από τα κουνούπια. Οι δυνάμεις, όμως, στις εκβολές δεν μετακινήθηκαν επειδή «η θέση τους ήταν εξαιρετικά σημαντική», ενώ δόθηκαν κουνουπιέρες για όλο το προσωπικό. Στις 21 Ιουνίου υδροπλάνα «Βομβάρδισαν με επιτυχία εχθρικές εγκαταστάσεις στην Provista ([Παλαιοκώμη] 4 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Νεοχωρίου) και στο Razolivos ([Ροδολίβος]
 8 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Νεοχωρίου)». Οι Γερμανοί απάντησαν στις 22 Ιουνίου, όταν τρία γερμανικά υδροπλάνα βομβάρδισαν τις βρετανικές εγκαταστάσεις.
 Οι επιθέσεις των γερμανικών υδροπλάνων θα συνεχίζονταν μέχρι τα τέλη Αυγούστου, ενώ όλο αυτό το διάστημα δεν έλειψαν και οι επιθέσεις των συναδέλφων τους της αεροπορίας. Στα τέλη Ιουλίου τα αναγνωριστικά και τα αεροπλάνα συνεργασίας-διόρθωσης
 βολών πυροβολικού συγκεντρώθηκαν στον Σταυρό
και η Θάσος έγινε βάση αποκλειστικά υδροπλάνων και της ελληνικής Ζ Μοίρας. Φαίνεται ότι και τα υδροπλάνα του Σταυρού συγκεντρώθηκαν στη Θάσο τον ίδιο μήνα, αλλά θα πρέπει να παρέμειναν τουλάχιστον ένα ή δύο στην περιοχή. Τον Ιούλιο αποχωρεί η τουρκική 50ή Μεραρχία, η οποία κατείχε μέτωπο από το Δόξαμπος μέχρι και τον Όρμο Ελευθερών για το Χαλέπι της Συρίας. Το 158ο και 169ο Συντάγματά της αντικαταστάθηκαν στο μέτωπο από τις 20 Ιουνίου με τη βουλγαρική 10η Μεραρχία (το 40ό Σύνταγμά της στο Νεοχώρι και ένα άλλο στο
Karakol Pravi30), ενώ το 157ο και το πυροβολικό της αναχώρησαν στις αρχές Ιουλίου.
Από την άλλη, τον Αύγουστο ο στρατηγός Μιλν ζητούσε την αντικατάσταση της 27ης Μεραρχίας λόγω της επικείμενης μείωσης των βρετανικών στρατευμάτων.

 πηγή :Αλέξιος Στ. Μεχτίδης  Χαρακώματα στο λόφο Καστά
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ (Ε.Μ.Ε.Ι.Σ.)



 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...