Μία Αφιέρωση 80 ετών. Κ Μαρίας Μπιλμπίλη

πόλεμος MarcChagall 1966

Oι πληροφορίες και το κείμενο προέρχονται απο την εγγονή της
Κ.Μαρίας Μπιλμπίλη       Maria Amanda

Στην αφήγησή της αναφέρεται στον πόλεμο του '40

 (η ίδια γεννήθηκε το 1920). Οι αναφορές που κάνει στο τέλος

σε παλαιότερους πολέμους προέρχονται προφανώς από

 αντίστοιχες αφηγήσεις

των γονιών και των δικών της παππούδων.
   

Μία αφιέρωση 80 ετών από τον παππού προς τη γιαγιά.
Την άφησε τριών μηνών έγκυο στο χωριό για να πάει στο μέτωπο
 και την ξαναείδε με τριών μηνών μωρό,
 το πρώτο από τα τρία παιδιά τους.

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, παραθέτω μερικά αποσπάσματα από τις ηχογραφημένες αναμνήσεις της γιαγιάς μου της Μαρίκας.

«Ο πόλεμος ήταν... Πόλεμος (αναστενάζει). Τον παππού τον πήραν πιο μπροστά τρεις μήνες, για τα νέα όπλα. Τρεις μήνες έκαναν, γίνεται η επιστράτευση, δεν ήρθε καθόλου εδώ πέρα. Τρία μηνώ τον αφήκε στην κοιλιά, τρία μηνώ γεννημένο τον βρήκε (το πρώτο τους παιδί). Εννιά μήνες έκανε.

Εμείς δουλεύαμε, καπνά σπέρναμε. Είχαμε παστάλι, εγώ ήμουν ετοιμόγεννη, έλεγε ο παππούς να πασταλιάσουμε το δικό τους το καπνό, να γίνει το παιδί ύστερα να μην έχει σκόνες.

Τρώγαμε, είτε αυγό, ό,τι βρίσκαμε, μόνο γερούς να τους δούμε, λέγαμε, μόνο γεροί να ΄ρθουν. Γύρισαν γεροί. Εκείνοι όμως που άφησαν θύματα...

Στην αρχή είχε ησυχία. Ύστερα που μπήκαν όλοι μέσα, Γερμανοί, Βούλγαροι, γίνηκε...

Εδώ, αεροπλάνο αγγλικό με γερμανικό έκαναν αερομαχία. Μέσα στα χωράφια έπεσαν, η μάνα μου κι ο μπαμπάς μου σκάλιζαν εκεί. Το γερμανικό έπεσε, το άλλο έπεσε, δεν ξέρω. Εγγλέζικο και γερμανικό ήταν. Από πού το ξεκίνησαν αυτό και βρέθηκαν εδώ στα μέρη μας.... Αερομαχία.

Όλο στα σκοτάδια, όλο κιλίμια κρεμασμένα είχαμε στα παράθυρα. Ως τις εφτά η ώρα, ύστερα τα περίπολα έβγαιναν. Κοιτάζαμε να φάμε νωρίς ό,τι ήταν και ζαρώναμε σαν τις γάτες μέσα. Ούτε σε γιατρό δεν μπορούσες να πας το βράδυ.

Όλα ήταν... φριξωμένα. Φρίξη, φρίξη... Τα βράδια προπάντων.

Κι όλα τα χρόνια έτσι ήταν, όλα τα χρόνια. Κι οι μάνες μας τα είδαν, και πιο μπροστά τα είδαν άλλοι... Όλο με πόλεμο ήταν, όλο με τέτοια.

Το ΄12, το '17 πάλι ύστερα, το ΄20, το '21 άλλα πάλι, όλο τέτοια είχε, όλο!

Ήταν μια βραδιά, που λες, ένας παλιός άνθρωπος, τα έλεγε όλα μέσα (στην τηλεόραση). Όπως τα έλεγε έτσι ήταν κιόλας. Έτσι ήταν.»

Μαρία Μπιλμπίλη γεννήθηκε το 1920
 και ο Παππούς το 1911