Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

ΠΡΩΤΗ ΣΕΡΡΩΝ




Πρώτη

Ο παραδοσιακός οικισμός της Πρώτης είναι ένας από τους μεγαλύτερους του δήμου Αμφίπολης. Το όνομα Πρώτη το έλαβε ο οικισμός το 1926 αντικαθιστώντας την τουρκική ονομασία Κιούπκιουϊ που σημαίνει Πιθοχώρι. Η Πρώτη ταυτίζεται με το βυζαντινό χωριό Ζηδομίστα ή Ζιδομίστα. Η παλαιότερη αναφορά του χωριού με αυτό το όνομα γίνεται το 1098 σε έγγραφο της μονής Ιβήρων. Την ίδια ονομασία φαίνεται να διατηρεί το χωριό και κατά τον 12ο αιώνα. Το 13ο αιώνα τροποποιείται ελαφρώς το όνομα καθώς μνημονεύεται ως Αιγιδομίστα. Την ονομασία αυτή διατηρεί και κατά τον 14ο αιώνα.
Το 1353 σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου αναφέρεται το χωρίον Αιγιδομίστα ως μετόχι της μονής Αγίου Παντελεήμονος του Αγίου Όρους. Στην περιοχή γύρω από το χωριό υπήρχαν εκτεταμένοι αμπελώνες τους οποίους καλλιεργούσαν οι κάτοικοι για λογαριασμό της μονής. Υπήρχαν επίσης και αρόσιμες εκτάσεις με δημητριακά. Τα χωράφια της Αιγιδομίστας συνόρευαν με τα χωράφια του διπλανού προς τα δυτικά χωρίου του Ραδολίβους και ως σύνορο αναφέρεται ο λόφος «Μεγάλη Πέτρα».
Κατά το πρώτο μισό του 14ου αιώνα (1316-1349) κοντά στο χωρίον της Αιγιδομίστας, στους πρόποδες του Παγγαίου, αναφέρεται η μονή του Αγίου Νικολάου με τον ομώνυμο ναό η οποία αποτελούσε και αυτή μετόχι της αγιορείτικης μονής Αγίου Παντελεήμονος. Η θέση της μονής, η οποία δεν σώζεται πια, δεν δύναται να προσδιοριστεί. Σήμερα πάνω από το χωριό στους πρόποδες του Παγγαίου λειτουργεί η ανασυσταμένη από το 1979 γυναικεία μονή της Ανάληψης.

Συντάκτης κειμένου -έρευνα ..Σαλονικιός Αθανάσιος 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...