Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

Πανηγύρια στο βορειοδυτικό Παγγαίο κατά το Βυζάντιο

 














Πανηγύρια στο βορειοδυτικό Παγγαίο κατά το Βυζάντιο

Για τους περισσότερους από εμάς η πανήγυρη είναι γνωστή στις μέρες μας ως το σημαντικότερο κοινωνικό γεγονός σε ένα χωριό. Ως θεσμός όμως και ως ονομασία είναι πολύ παλιός και ανάγεται στα βυζαντινά χρόνια με την έννοια που αντιλαμβανόμαστε και σήμερα.
Στο βορειοδυτικό Παγγαίο σύμφωνα με τις βυζαντινές πηγές αναφέρονται θρησκευτικές πανηγύρεις σε τρεις τοποθεσίες.
Στο βυζαντινό χωριό της Παλαιοκώμης αναφέρεται στα τέλη του 12ου αι. το ετήσιο πανηγύρι του Αγίου Χριστοφόρου στις 9 Μαΐου. Ο ναός αυτός δεν σώζεται σήμερα και δεν γνωρίζουμε την ακριβή του θέση.
Στην περιοχή του βυζαντινού Ροδολίβους αναφέρεται τον 14ο αι. το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής. Δεν είναι γνωστό αν η θέση του ναού βρισκόταν στην θέση του μοναστηριού της Αγίας Παρασκευής, στον Δόμηρο, τα παλαιότερα κτήρια του οποίου είναι του 19ου αι.
Η μεγαλύτερη ίσως ετήσια πανήγυρη στο βορειοδυτικό Παγγαίο τελούνταν στην περιοχή του βυζαντινού χωριού της Κορμίστας. Το πανηγύρι γινόταν στη μονή των Αγίων Αναργύρων που βρισκόταν κοντά στα χωριά Κορμίστα και Ηλιοκώμη. Αναφορά για το πανηγύρι αυτό γίνεται ήδη από τον 13ο αι. αλλά ενδεχομένως είναι παλαιότερος θεσμός.
Τα πανηγύρια στο Βυζάντιο ήταν κατά κύριο λόγο θρησκευτικές γιορτές προς τιμήν του Αγίου που ήταν αφιερωμένος ένας ναός. Αποτελούσε όμως μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για χορό, τραγούδια και φαγητό στον προαύλειο χώρο του ναού ή σε πλησιόχωρο αδόμητο χώρο. Κοντά στην εκκλησία στηνόταν υπαίθρια αγορά όπου πουλιόταν διάφορα προϊόντα και ζώα.

Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...