Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

Οι πρόσφυγες του Ροδολίβους


 Το 1925 (Μακεδονία 15/4) στο Γ' παμπροσφυγικό συνέδριο συζητείτε η απόδοσις των γαιών στους γεωργούς των τσιφλικιών απαλλοτριούμενων και των Μετοχίων Παγγαίου άνευ αποζημιώσεως.Παραβρέθηκαν οι Στ.Γεωργιάδης (εκπρόσωπος Καυκασίων ) και ο Δημητριάδης (Σερρών ) ,ενώ σε ογκωδέστατον προσφυγικόν συλλαλητήριον στις Σέρρες ζητήθηκε τάχιστη στέγαση των προσφύγων, συστηματικώτατη οργάνωση εποικισμού και ανέγερση των αστικών συνοικισμών Αγγιστας ,Ζιχνης ,Ροδολίβους (Μακεδονία 6/4) .Η Μακεδονία συνεχίζει με καταγγελίες (15/10) του Σ.Ανθρακόπουλου ,ο οποίος μετά απο περιοδεία διαπίστωσε οτι 220 σπίτια στην Αγγίστα το Σδραβίκι και το Ροδολείβος που χτίστηκαν το 1923 με δάνειο 1000-1500 δραχμών και 1.1/2 κυβικό μέτρο ξυλείας .είναι ετοιμόρροπα και οτι δέν έχουν κατασκευαστεί ακόμα σταύλοι .Η Γεν,Διευθυνση εποικισμού κωφεύει .Η λέξις αποκατάσταση δια τον ατυχή πρόσφυγα σημαίνει πλάνην σημαίνει απάτην ,σημαίνει ψεύδος...

11/6/1926 .Αλλη μια διαμαρτυρία έγινε στο Ροδολείβος (Μακεδονία 28/5) με αίτημα να ανασταλούν οι πληρωμές των οφειλών των προσφύγων λόγω αδυναμίας πληρωμής

Το 1929 Η χρονια ξεκινάει με συλλαλήτηριο του αγροτικού προσφυγικού κόσμου της περιφέρειας Παγγαίου στο Ροδολείβος (Μακεδονία 10/2) οπου εγκρίνεται ψήφισμα διαμαρτυρίας δια την εν γένει έκρυθμον και απελπιστική καταστασίν των αγροτών προσφύγων Παγγαίου.

Κατάλογος τόπων προέλευσης των αγροτών προσφύγων

Χάνδερε Καρς ,Καρς Καυκάσου
Μυριόφυτο Καυκάσου
Βαρενός Κερασούντος
Απολλωνίας Νικομήδειας
Παρτουζ Καρς
Σαράντα Εκκλησιές
Ισλαμσορ Καρς
Πέλτος Νίκαιας
Κόρογλου Καρς
Γεννα Σαράντα Εκκλησιών
Αιβαλί 

πηγή ε.μ.ε.ι.ς Σερρών 


πηγη 
http://stavrakoudis.econ.uoi.gr/deth/prosfyges1922




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...