Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

Χαράλαμπος Πορλίγγης


 **Χαράλαμπος Πορλίγγης **Ακάματος λειτουργός της ιατρικής, αλλά και μεγάλος ιδεαλιστής του γεωργικού συνεταιριστικού πνεύματος, καταγόταν από την Πορταριά Βόλου, έφεδρος αξιωματικός του ελληνικού στρατού στη διάρκεια του 1ου και του 2ου βαλκανικού πολέμου. Έλαβε μέρος στη μάχη του Λαχανά και, όταν ο νικηφόρος ελληνικός στρατός έφθασε στην περιοχή μας, συνδέθηκε με ανθρώπους του Ροδολίβους οι οποίοι του εζήτησαν να εργασθεί στο χωριό μας. Εν τω μεταξύ πήρε το πτυχίο της ιατρικής και προσελήφθη με σύμβαση για την περίθαλψη των συγχωριανών μας. Κατά το 1917 μαζί με πολλούς άλλους -όπως μνημονεύουμε σε ιδιαίτερο κεφάλαιο- απεστάλη ως όμηρος στη Ν. Γιουγκοσλαβία που κατείχονταν από τους Βουλγάρους και όπου ασκούσε την ιατρική στους ομήρους, προσβλήθηκε δε και ο ίδιος από εξανθηματικό τύφο. Με την επιστροφή των ομήρων -όσων επέζησαν- επανήλθε στο Ροδολίβος και συνέχισε να ασκεί το λειτούργημά του. Ήταν τότε η εποχή -τότε και λίγο αργότερα κατά το 1925-32- που τα καπνά διέρχονταν κρίση και οι παραγωγοί πιέζονταν από την ανάγκη να εξοφλήσουν τα χρέη τους και αναγκάζονταν να πωλούν πρόωρα τον καπνό, σε όχι καλές τιμές. Ανήσυχο πνεύμα αλλά και φιλοπρόοδος όπως ήταν, προωτοστάτησε στην ίδρυση του Γεωργικού Πιστωτικού Συνεταιρισμού κατά το 1919.

Ο ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΟΡΛΙΓΓΗΣ (ΣΤΟ ΜΕΣΟΝ ΤΗΣ ΠΑΝΩ ΣΕΙΡΑΣ) ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΕΛΕΧΩΣΑΝ ΤΟΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΡΟΔΟΛΙΒΟΥΣ ΣΕΡΡΩΝ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ. ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΠΟΡΛΙΓΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΡΩΓΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΡΥΖΗ, ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΙΔΡΥΤΗ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ.
Ήταν στο ενεργητικό του τότε κατά το 1920 ή 1921 που επέτυχε μέσω της Εθνικής τράπεζας -η Αγροτική Τράπεζα ιδρύθηκε κατόπιν- τη δανειοδότηση του Γεωργ. Πιστ. Συνεταιρισμού, πράγμα που του έδωσε τη δυνατότητα να ενισχύει οικονομικά τους καπνοπαραγωγούς, ώστε να αποφεύγουν τις πιέσεις των καπνεμπόρων, γιατί έτσι εξοφλούσαν τα χρέη τους και μπορούσαν να περιμένουν τον κατάλληλο χρόνο και να πετυχαίνουν καλλίτερες τιμές. Κατά το 1929 με το «Κράχ» στην Αμερική που επεκτάθηκε και στην Ευρώπη και με τον ερχομό στο χωριό μας και άλλων γιατρών, ο X. Πορλίγγης αναγκάσθηκε να εγκατασταθεί στο Μ. Σούλι, όπου βρήκε καλλίτερες συνθήκες εργασίας. Πριν φύγει όμως από το χωριό μας πρωτοστάτησε και στην ίδρυση του Γεωργικού Σταθμού που λειτούργησε με επιτυχία επί πολλά χρόνια, στο χώρο όπου σήμερα βρίσκεται το Γυμνάσιο. Το 1939 εγκαταστάθηκε τελικά στην πατρίδα του την Πορταριά. Αυτός ήταν λοιπόν ο αξέχαστος για τους παλαιοτέρους Χαρ. Πορλίγγης. Ακούραστος σαν άνθρωπος, έμπειρος σαν επιστήμων, σώφρων, συνετός, ανιδιοτελής. Αγάπησε τον άνθρωπο μα και το γεωργό. Πρόσφερε πολλά, πήρε λίγα όσα του αρκούσαν, την ικανοποίηση πάνω απ’ όλα. Δικαιολογημένα το προρτραίτο του στολίζει τα Γραφεία του Γεωργ. Πιστωτ. Συνεταιρισμού, σαν ένδειξη της μεγάλης του προσφοράς στο Ροδολίβος. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο Γεωργ. Πιστωτ. Συνεταιρισμός Ροδολίβους, που πρωτοστάτησαν άξιοι και ικανοί συγχωριανοί μας μας και στη συνέχεια όσοι τους διαδέχθηκαν, έδωσε «δείγματα γραφής» και συντέλεσε σε πολύ μεγάλο βαθμό στη Γεωργική, Οικονομική και Κοινωνική πρόοδο του Ροδολίβους.
πηγη: Mιλτιάδης Παπαπέτρου: Το Ροδολίβος ιστορία Λαογραφία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...