Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

Αποξήρανση λίμνης Εχίνου

 
Η ιστορία γύρω απο τα εδάφη που σχηματίστηκαν μετά την αποξήρανση της Λίμνης Ταχίνου (Εχίνου) απο την Monks-Ulen

οι δικαιούχοι των εκτάσεων , μεταξύ αυτών και το Ροδολίβος ,και τι έγινε τελικά .
Η οριστική διανομή των αποκαλυπτομένων από τα εξυγιαντικά έργα γαιών ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΑΨΗΛΙΔΗΣ Εικ. 2. Εφημερίδα Εμπρός, φ. 163 της γική σύσκεψη για το ζήτημα και μετά την ολοκλήρωσή της ανακοινώθηκε ότι οριστικοποιήθηκε η διάθεση των γαιών υπέρ των αγροτών και ότι τίθεται αμέσως σε εφαρμογή η υπάρχουσα νομοθεσία (Ακρόπολις, 2641/ ). Ένα μήνα περίπου αργότερα δια ενεργειών, όπως αναφέρει η τοπική εφημερίδα, των βουλευτών του Λαϊκού Κόμματος Σερρών, Κ. Καραμανλή, Δ. Νικολαΐδη και Π. Ιακώβου εκδόθηκε η / από 10 Ιουλίου 1936 απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας με την οποία επανακαθορίζονταν ως όμοροι και γειτονικοί προς τις αποξηρανθείσες γαίες της λίμνης 14 οικισμοί του Νομού: Λευκότοπος, Νεροπλάτανα, Δάφνη, Αηδονοχώρι, Σ. Σ. Αγγίστης, Αγγίστα, Μικρό Σούλι, Ροδολείβος, Μεσορράχη, Πεντάπολη, Αγ. Πνεύμα, Εμμ. Παπάς, Νέο Σούλι και Αγ. Χριστόφορος, οι κάτοικοι των οποίων δικαιούνταν να συμμετάσχουν στις διανομές των χωραφιών (Εμπρός, 239/ ). Τον Ιούλιο το Υπουργείο Γεωργίας ανακοίνωσε την κατάρτιση του σχετικού νομοσχεδίου για την οριστική διάθεση των γαιών και την προώθηση του στη Βουλή για κύρωση. Ένας εκ των εισηγητών του νομοσχεδίου ορίστηκε ο βουλευτής Σερρών Δημήτριος Νικολαϊδης. Το νομοσχέδιο όμως δεν πρόλαβε να ψηφιστεί, γιατί στις 4 Αυγούστου καταλύθηκε το δημοκρατικό πολίτευμα και εγκαθιδρύθηκε η δικτατορία του Μεταξά. Ο Ιωάννης Μεταξάς δεν ακύρωσε την απόφαση που είχε λάβει, στις αρχές Ιουνίου, ως κοινοβουλευτικός πρωθυπουργός, και στις 3 Σεπτεμβρίου η δικτατορική κυβέρνησή του δημοσίευσε τον Αναγκαστικό Νόμο , «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των Νόμων 5783 και 5800 κλπ. περί διαθέσεως των αποστραγγιζομένων εν Μακεδονία γαιών» που τροποποιούσε, συμπλήρωνε και κωδικοποιούσε προηγούμενα νομοθετήματα για το ζήτημα. Οι κυριότερες διατάξεις του νόμου ήταν: α. Διατίθενται εδάφη για την αγροτική αποκατάσταση εγγάμων καλλιεργητών, γηγενών και προσφύγων, ακτημόνων ή όσων έχουν ανεπαρκή γεωργικό κλήρο που διαμένουν σε όμορους και γειτονικούς συνοικισμούς. β. Όμοροι συνοικισμοί θεωρούνται όσοι έχουν κτηματικές περιοχές που εφάπτονται με τις αποστραγγισθείσες εκτάσεις και γειτονικοί όσοι βρίσκονται σε τέτοια απόσταση που να είναι δυνατή και αποδοτική η εκμετάλλευση των γαιών. Η απόσταση αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 6-8 χιλιόμετρα. γ. Ο κλήρος δεν θα υπερβαίνει τα 50 στρέμματα ή έως 40 στρέμματα αρδευτικά. Ο κλήρος δίνεται σε οικογένειες με γονείς και 3 άγαμα τέκνα και προσαυξάνεται πέρα των τριών τέκνων κατά 1/5 κατά τέκνο με ανώτερη διάθεση τους 2 κλήρους. δ. Οι κληρούχοι βαρύνονται με την αξία της έκτασης κατά στρέμμα που αναλογεί στις δαπάνες εκτέλεσης των αποστραγγιστικών έργων συν 5% για τις δαπάνες τοπογράφησης και του ειδικού ταμείου Εποικισμού και θα καταβάλλονται σε 25 ετήσιες δόσεις. ε. Η μη αυτοπρόσωπος, αδιάκοπη και συστηματική καλλιέργεια των αγρών από τους κληρούχους ή τα μέλη της οικογενείας τους πάνω από 2ετία συνεπάγεται την έκπτωση του κληρούχου. στ. Οι αποκαθιστάμενοι κληρούχοι υποχρεούνται σε δωρεάν παροχή προσωπικής εργασίας μέχρι 20 ημερών το χρόνο προς την Κοινότητα και τους Συνεταιρισμούς Αποκατάστασης Ακτημόνων για την κατασκευή αγροτικών δρόμων. ζ. Ο κλήρος αποτελείται από ένα ενιαίο τεμάχιο ή σε περίπτωση αδυναμίας, λόγω ποιοτικών διαφορών, επιτρέπεται η κατάτμησή του σε 2 τεμάχια. η. Μπορούν να παραχωρηθούν κλήροι και σε κατοίκους συνοικισμών απόστασης έως 35 χιλιομέτρων που θα μετακινούνταν σε συνοικισμούς πλησίον των αποστραγγισμένων περιοχών. Ειδικά για την περιοχή που δημιουργήθηκε η λίμνη Κερκίνη, λόγω της μείωσης των καλλιεργουμένων εκτάσεων κάτω του



πηγή http://civilgeo.teicm.gr
http://teachers.cm.ihu.gr/ https://docplayer.gr/81213227-I-ektropi-toy-strymona.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...