Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

Σπήλαιο του Ορφέα

 













Ένα ακόμη σημαντικό σπήλαιο έχει εντοπιστεί στην πορεία του Αγγίτη, το «Σπήλαιο του Ορφέα». Βρίσκεται στην περιοχή του Πετρωτού, στη ΝΑ απόληξη του ορεινού όγκου του Μενοικίου, ΝΑ του Δήμου Αλιστράτης στο νομό Σερρών, σε απόσταση 1,5χμ. από το σπήλαιο της Αλιστράτης. H ανασκαφική έρευνα του σπηλαίου ξεκίνησε το 2002 από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Ελλάδος του ΥΠΠΟ, από την αρχαιολόγο κα X. Κονταξή με τη συμβολή του γεωλόγου κου Β. Γιαννόπουλου.
Στο χώρο του σπηλαίου εσωτερικά της εισόδου, εντοπίστηκε από τους ανασκαφείς εκτεταμένη λαθρανασκαφή, διαστάσεων 2Χ2μ. και βάθους 4μ. Δίπλα στο χώρο αυτό ανοίχτηκε ένα σκάμμα 2Χ2μ., και άλλα 4 σκάμματα ίδιων διαστάσεων ανοίχτηκαν στον ονομαζόμενο «νότιο θάλαμο», όπου υπήρχε επιφανειακά μεγάλη συγκέντρωση κεραμικής. Από τα πλέον σημαντικά ευρήματα που ανακαλύφθηκαν είναι δύο τμήματα ανθρώπινων κρανίων. Το ένα από αυτά ανήκει σε νεαρό ενήλικα, χωρίς να έγινε δυνατός προσδιορισμός του φύλου, ενώ το δεύτερο ανήκει σε προέφηβο, πιθανόν θηλυκού γένους. Και στα δύο δείγματα παρατηρήθηκαν παθολογικές αλλοιώσεις, στο δεύτερο άτομο οφειλόμενες σε μολύνσεις της οφθαλμικής περιοχής.
Το σπήλαιο του «Ορφέα» είναι ένας χώρος που χρησιμοποιήθηκε ποικιλοτρόπως και εντατικά από τον άνθρωπο, κατά τη Νεολιθική περίοδο και την Εποχή του Χαλκού. Οι πρώτες εκτιμήσεις των ερευνητών ήταν ότι το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο και εποχική κατοικία για ανθρώπους και ζώα. Ανθρώπινες δραστηριότητες όπως παρασκευή τροφής, τεμαχισμός των ζώων, η κοπή και επεξεργασία δερμάτων, έλαβαν χώρα, όπως φανερώνουν οι εστίες φωτιάς και τα εργαλεία που βρέθηκαν, αλλά και υφαντουργικές εργασίες που βεβαιώνονται από την ύπαρξη σφονδυλίων, ενώ τα μεγάλα πιθοειδή αγγεία που ήρθαν στο φως δείχνουν ότι το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε και ως χώρος αποθήκευσης.
«ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ» ΑΛΙΣΤΡΑΤΗΣ ΣΕΡΡΩΝ:
ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΟΣΤΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ
Διπλωματική εργασία
Διώτη Αμαλία



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...