Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

thebusflaneur -ΔΡΟΜΟΛΌΓΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗ - ΚΟΡΜΊΣΤΑ

 


ΔΡΟΜΟΛΌΓΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗ - ΚΟΡΜΊΣΤΑ
Οι λάτρεις των ταξιδιών με το ΚΤΕΛ θα εκτιμήσουν πολύ το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη-Κορμίστα, απ'τα πιο ενδιαφέροντα και περιπετειώδη στη Β Ελλάδα.
Το δρομολόγιο ξεκινάει από Θεσσαλονίκη με προφανή προορισμό την Κορμίστα, το τελευταίο χωριό του Παγγαίου από την πλευρά των Σερρών. Η μισή διαδρομή κυλάει ήρεμα και άνετα κατά μήκος της Εγνατίας Οδού, δίπλα στις λίμνες της Κορώνειας και της Βόλβης.
Η περιπέτεια αρχίζει αμέσως μετά, καθώς εγκαταλείπει το λεωφορείο οριστικά την Εγνατία και μπαίνει στο κομψό θέρετρο των 80s, την Ασπροβάλτα. Συνήθως κάνει στάσεις εδώ το καλοκαίρι μιας και αρκετοί κάτοικοι των χωριών των Σερρών έχουν εξοχικά. Το χειμώνα πάλι σπανίως ανεβαίνει κάποιος στο λεωφορείο. Αφού διασχίσει την παραλιακή περιοχή της Κυανής Ακτής που ακολουθεί - παραδοσιακή στάση στο παρελθόν για καφέ, πατσά κλπ - φτάνει στα Νέα Κερδύλλια, το πρώτο χωριό των Σερρών. Στρίβει από τον κεντρικό δρόμο προς την πλατεία, όπου το λεωφορείο κάνει την πρώτη μεγάλη και υποχρεωτική στάση. Όσοι επιβάτες έχουν προορισμό τη Μαυροθάλασσα και τα υπόλοιπα χωριά της Νιγρίτας κατεβαίνουν και επιβιβάζονται σε άλλο λεωφορείο που συνήθως ήδη περιμένει στην πλατεία. Το λεωφορείο μισοαδειάζει και συνεχίζει τη διαδρομή.
Δεν ξαναμπαίνει στην Εγνατία, την οποία όπως είπαμε εγκαταλείψαμε οριστικά, αλλά συνεχίζει από τον παλιό δρόμο που περνάει δίπλα από το Λέοντα της Αμφίπολης και διασχίζει τη στενή και τρομακτική παλιά γέφυρα του Στρυμώνα. Διασχίζει τον οικισμό της Νέας Αμφίπολης, ανηφορίζει προς την Αμφίπολη, περνά πλησίον του Αρχαιολογικού Χώρου (όλη η περιοχή γενικά ανασκάπτεται), διασχίζει το πλέον διάσημο χωριό της Νέας Μεσσολακιάς (για την Παλιά θα γράψω άλλη φορά) και φτάνει στην Παλαιοκώμη. Εδώ υπάρχει δεύτερη ανταπόκριση. Όσοι έχουν προορισμό το Δράβησκο, τη Μυρίνη, τη Μεσσοράχη, τη Ζίχνη και το Γάζωρο, κατεβαίνουν και επιβιβάζονται κατά το γνωστό τρόπο στο λεωφορείο που ήδη περιμένει στην πλατεία. Οι υπόλοιποι συνεχίζουμε το ταξίδι, αποφεύγουμε όμως την Ε.Ο. Θεσσαλονίκης-Δράμας και επιλέγουμε τον καρόδρομο που πηγαίνει προς τον οικισμό της Νέας Φυλής που έχει δεν έχει 50 σπίτια. Συνεχίζουμε τον καρόδρομο, διασχίζουμε περιμετρικά το Μικρό Σούλι, που είναι χτισμένο πάνω σε ένα λόφο και ξαναβρίσκουμε την Ε.Ο. Στο μεταξύ έχουνε πιάσει κουβέντα με κάποιον παππού/ γιαγιά ή τον οδηγό, μιας και έχουν μείνει λίγα χωριά ακόμα κι όσοι έχουμε ξεμείνει είμαστε κοντοχωριανοί, ή και χωριανοί-γείτονες-μακρινοί συγγενείς.
Μετά από λίγο φτάνουμε στο Ροδολίβος. Είναι το μεγαλύτερο χωριό της διαδρομής και πάντα κάνει στάση το λεωφορείο, αποβιβάζονται συνήθως 2-3 επιβάτες. Εμείς όμως συνεχίζουμε, πλησιάζοντας όλο και πιο πολύ τον προορισμό μας. Επόμενο χωριό η Πρώτη. Αφού αγκομαχίσει στο πλακόστρωτο και καταφέρει να πάρει τη στροφή στον πλάτανο, φτάνει στην πλατεία του χωριού. Εδώ συνήθως κατεβαίνω εγώ, μετά από ένα ταξίδι 2 ωρών και μια απόσταση 120χμ. Το λεωφορείο συνεχίζει βέβαια το ταξίδι για τα υπόλοιπα χωριά, Μπάφρα, Ηλιοκώμη και Κορμίστα με τους εναπομείναντες επιβάτες , συνηθέστερα όμως μόνο με τον οδηγό.
Υπόψιν, δεν πρόκειται για άγονη γραμμή, το δρομολόγιο εκτελείται 3 φορές τη μέρα, καθημερινά, χειμώνα καλοκαίρι.

Πηγή https://thebusflaneur.tumblr.com/
("Όποιος δεν ταξιδεύει με ΚΤΕΛ, δεν είναι πραγματικός ταξιδιώτης")

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...