Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

Εθνικός Ροδολίβους


 Ο Αθλητικός Σύλλογος Εθνικός Ροδολίβους ιδρύθηκε το 1956 μετά από συγχώνευση των ποδοσφαιρικών ομάδων του Κεραυνού, της Αναγέννησης και του Μέγα Αλέξανδρου. Εκτός από αυτές υπήρξε και ο Άτλας, ο οποίος είχε διαλυθεί πριν τη συνένωση. Στα 50 χρόνια της λειτουργίας του αγωνίζεται κατά το πλείστον στην Πρώτη Ερασιτεχνική Κατηγορία του Νομού Σερρών.Στην πολύχρονη ιστορία του συλλόγου, αρκετοί ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στον Εθνικό κατόρθωσαν να μετεγγραφούν σε ομάδες μεγαλυτέρων κατηγοριών. Τρεις από αυτούς ο Οδυσσέας Βακάλης, ο Σάκης Βούρτος και ο Γιάννης Γεωργιτζίκης, έχουν αγωνιστεί και στην Πρώτη Εθνική κατηγορία, με τον Παναθηναϊκό, τον Πανσερραϊκό και την Ξάνθη αντίστοιχα. Μετά το 1997 δόθηκε βάση στη δημιουργία τμημάτων υποδομής, με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια οι ακαδημίες του συλλόγου να φιλοξενούν δεκάδες παιδιά ηλικίας από 6 έως 14 ετών. Στόχος των διοικήσεων είναι η ομάδας να στελεχώνεται από ποδοσφαιριστές που θα προέρχονται από τα τμήματα υποδομής. Οι ακαδημίες του Εθνικού Ροδολίβους κάθε χρόνο παίρνουν μέρος σε πολλά τουρνουά ποδοσφαίρου, με συμμετοχή ελληνικών και ξένων ομάδων. Ο Εθνικός διαθέτει γήπεδο με χλοοτάπητα και βοηθητικούς χώρους από το 1993. Ακόμη στο γήπεδο υπάρχουν κερκίδες με δυνατότητα να φιλοξενήσουν έως και 2.000 φιλάθλους, ενώ μπορούν να διεξαχθούν και βραδινοί αγώνες καθώς διαθέτει και τέσσερις μεγάλους πυλώνες ηλεκτροφωτισμού.

Πηγή: Γιάννης Στράτης
ΡΟΔΟΛΙΒΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...