Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

Οικισμός στη θέση "Καλές"




β) Οικισμός στη θέση "Καλές"
  Η θέση του οικισμού επισημάνθηκε στον πρώτο, προς το Ροδολίβος, ορεινό όγκο του Παγγαίου, γνωστό στους ντόπιους με το όνομα "Καλές" (τουρκ.Φρούριο ), σε απόσταση 1,5 χιλιόμ. ανατολικά του Δήμου, σε υψόμετρο 600 μ. τοπογραφικό διάγραμμα θέση Γ ).
  Η κορυφή του φύσει οχυρού λόφου περιβάλλεται από ερείπια οχύρωσης κτισμένης με αργολιθοδομή. Με βάση τα κατά τόπους σωζόμενα ερείπια η περίμετρος της οχύρωσης, με σχήμα που ακολουθεί την καμπή του λόφου, ξεπερνά τα 600 μ. Στη δυτική πλευρά του περιβόλου διακρίνονται λείψανα ορθογωνιόσχημου πύργου, εσωτερικών διαστάσεων 3,20 Χ 2,70, με πάχος τείχους 1,50 μ. Το καλύτερα σωζόμενο τμήμα βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της οχύρωσης όπου το ύψος φθάνει τα 3 μ.
  Τμήμα της νότιας πλευρά φαίνεται ότι ήταν ατείχιστο, αφού η ύπαρξη γκρεμού βάθους 100 μ. στο σημείο αυτό καθιστούσε την οχύρωσή της περιττή.
  Στον εσωτερικό χώρο του περιβόλου διακρίνονται αρκετά ερείπια, κτισμάτων του οικισμού, που δεν θα πρέπει να εκτεινόταν έξω από την οχύρωση. Κομμάτια από μεγάλα πιθάρια, πολυάριθμα όστρακα, αβαφή στο σύνολό τους, υστερορρωμαϊκών - παλαιοχριστιανικών χρόνων με ραβδώσεις και χαράξεις στις επιφάνειές τους που βρίσκονται διασκορπισμένα σε όλο τον εσωτερικό χώρο της οχύρωσης αποτελούν ισχυρές ενδείξεις για τη χρονολόγηση του οικισμού.
  Η υπόθεση αυτή ενισχύεται και από τον εντοπισμό, μετά από λαθρανασκαφές, τμήματος του νεκροταφείου του οικισμού, που βρίσκεται σε μικρή απόσταση ανατολικά του περιβόλου και αποτελείται από θηκοειδείς - κιβωτιόσχημους τάφους με θήκες που ορίζονται από ακατέργαστες πλάκες.Τμήμα από τη βόρεια πλευρά του οχυρωματικού περιβόλου στη θέση "Καλές" Ροδολίβους.
  Η ανεύρεση δυο χάλκινων νομισμάτων εποχής Κωνσταντίνου Β' (337-361 μ.Χ.) προερχόμενων από τα χώματα της θήκης ενός τάφου βοηθούν στη χρονολόγηση του νεκροταφείου και κατ' επέκταση του οικισμού. Μεταξύ του λόφου "Καλές" και των προς τα νότια βρισκόμενων λόφων του Παγγαίου δημιουργείται ευρύχωρο οροπέδιο που αποτελούσε πιθανότατα την καλλιεργήσιμη περιοχή του υστερορρωμαϊκού - παλαιοχριστιανικού οικισμού. Στο οροπέδιο αυτό την υστεροβυζαντινή εποχή αναπτύχθηκε μικρός αγροτικός οικισμός που ταυτίζεται παρακάτω με το αναφερόμενο στα πρακτικά της μονής Ιβήρων του Αγίου όρους τοπωνύμιο Βορισκός.
πηγή¨https://www.gtp.gr


 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...