Φωτογραφία Φυσέκας Γιάννης
Εργάτες χτίζουν το καμπαναριό της εκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Ροδολίβους.
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Ροδολίβους.
1. (..."Ένας βαρύς αναστεναγμός ξέφυγε από το στόμα του Μπέη. Πέντε χρόνια τώρα μεγάλη φωτιά έκαιγε τα σωθικά του. Η μονάκριβη κόρη του η Φατμέ, σαν έγινε πέντε χρονών, την πήρε ο δούλος του ο Μουσταφάς να την κάνει βόλτα με το ολόασπρο αραβικό του άλογο και στον δρόμο από κάτι τρόμαξε και έριξε το παιδί κάτω στο καλντερίμι . Σαν άκουσε τα κλάματα του Μουσταφά ο Μπέης τινάχτηκε έξω από τον οντά και βλέποντας το παιδί του κάτω στις πέτρες αναίσθητο τράβηξε το μαχαίρι και χωρίς δεύτερη σκότωσε τον Μουσταφά . Το παιδί βέβαια έζησε αλλά από τότε το μονάκριβο πουλί του είχε χάσει την λαλιά του. Τώρα , του φαινόταν όλα μαύρα , δεν είχε όρεξη για τίποτα καθόταν ώρες μόνος του και βυθιζόταν στις σκέψεις του...".)
2. (...Από την πίσω μεριά του κονακιού μια γυναικεία φιγούρα γλίστρησε από μια χαμηλή πορτούλα και χώθηκε μέσα στο παγωμένο καλντερίμι . Μέρες τώρα η Λεϊλά, η γυναίκα του Μπέη, μια όμορφη γυναίκα από την Καππαδοκία, σηκωνόταν το χάραμα και κρυφά απ' αυτόν έτρεχε στην πάνω άκρη του χωριού δίπλα στα σπίτια των τσομπαναραίων που είχε ένα εκκλησάκι με μια με μια εικόνα της Παναγίας της μητέρας του Χριστού. Την είχε πει η γειτόνισσα της η Χρυσή ότι ήταν πολύ θαυματουργή εικόνα! Πριν από αρκετά χρόνια όταν η πανούκλα μάστιζε όλη την περιοχή έκαναν λιτανεία γύρω από τα χώρια με την εικόνα και το θανατικό σταμάτησε. Όπως την είχε πει η Χρυσή η ιστορία αυτής της εικόνας ήταν πολύ παλιά. Όταν επάνω στο ‘’Καλιά’’ λειτουργούσε το κάστρο κάτω στις ρίζες της βουνοκορφής είχε ένα μοναστήρι, του Αϊ Γιώργη, με καλόγερους που όργωσαν τα Χερσολείβαδα και τα κάναν αμπέλια και σιταροχώραφα...).
3. (...Όταν οι Τούρκοι κατέστρεψαν το κάστρο του (Καλιά) και το μοναστήρι του Αϊ Γιώργη, σκότωσαν εκτός από τους πολιορκημένους του κάστρου και όλους τους καλόγερους του μοναστηριού γιατί λέει ότι βοηθούσαν τους πολιορκημένους. Ο τόπος εκείνος ρήμαξε κι ερήμωσε και οι Τσομπαναραίοι του Ροδολίβους πήραν την εικόνα της Παναγίας της Σπηλιότισσας και την έστησαν στην πάνω άκρη του χωριού δίπλα στα σπίτια της σ’ ένα μικρό εκκλησάκι από πέτρα και χώμα.
Η Λεϊλά έφτασε μπροστά στο μικρό ξωκλήσι και κοιτάζοντας τα μάτια της εικόνας την Παναγία γονάτισε και προσκύνησε και δάκρυα πλημύρισαν τη ξάγρυπνη ματιά της.
-Μανούλα είσαι και συ, ψιθύρισε η Λεϊλά, γιάτρεψε το παιδί μου και εγώ…).
4. (... -Αφού είναι έτσι γυναίκα, είπε χαρούμενος ο Μπέης, και αυτή η μάνα του Χριστού μας έκανε τέτοιο καλό μόλις γυρίσουμε πίσω, εκείνο το μέρος που είναι το ξωκλήσι και άλλα 40 στρέμματα θα τα χαρίσω στους Χριστιανούς να κάνουν μεγαλύτερο ναό στην Παναγία που μας έκανε τέτοιο θαύμα.
Εκείνο το πρωί ο ήλιος ήταν ο πιο φωτεινός ήλιος του κόσμου που έλαμπε μέσα στο χιονισμένο δρόμο που οδηγούσε την άμαξα του Μπέη πίσω στο Ροδολίβος...).
Απο το βιβλίο "Το θαύμα της Παναγίας"
συγγραφέας-ερευνητής, Γιώργος Ν. Βογιατζής.
πηγή:typosthes.gr
1. (..."Ένας βαρύς αναστεναγμός ξέφυγε από το στόμα του Μπέη. Πέντε χρόνια τώρα μεγάλη φωτιά έκαιγε τα σωθικά του. Η μονάκριβη κόρη του η Φατμέ, σαν έγινε πέντε χρονών, την πήρε ο δούλος του ο Μουσταφάς να την κάνει βόλτα με το ολόασπρο αραβικό του άλογο και στον δρόμο από κάτι τρόμαξε και έριξε το παιδί κάτω στο καλντερίμι . Σαν άκουσε τα κλάματα του Μουσταφά ο Μπέης τινάχτηκε έξω από τον οντά και βλέποντας το παιδί του κάτω στις πέτρες αναίσθητο τράβηξε το μαχαίρι και χωρίς δεύτερη σκότωσε τον Μουσταφά . Το παιδί βέβαια έζησε αλλά από τότε το μονάκριβο πουλί του είχε χάσει την λαλιά του. Τώρα , του φαινόταν όλα μαύρα , δεν είχε όρεξη για τίποτα καθόταν ώρες μόνος του και βυθιζόταν στις σκέψεις του...".)
2. (...Από την πίσω μεριά του κονακιού μια γυναικεία φιγούρα γλίστρησε από μια χαμηλή πορτούλα και χώθηκε μέσα στο παγωμένο καλντερίμι . Μέρες τώρα η Λεϊλά, η γυναίκα του Μπέη, μια όμορφη γυναίκα από την Καππαδοκία, σηκωνόταν το χάραμα και κρυφά απ' αυτόν έτρεχε στην πάνω άκρη του χωριού δίπλα στα σπίτια των τσομπαναραίων που είχε ένα εκκλησάκι με μια με μια εικόνα της Παναγίας της μητέρας του Χριστού. Την είχε πει η γειτόνισσα της η Χρυσή ότι ήταν πολύ θαυματουργή εικόνα! Πριν από αρκετά χρόνια όταν η πανούκλα μάστιζε όλη την περιοχή έκαναν λιτανεία γύρω από τα χώρια με την εικόνα και το θανατικό σταμάτησε. Όπως την είχε πει η Χρυσή η ιστορία αυτής της εικόνας ήταν πολύ παλιά. Όταν επάνω στο ‘’Καλιά’’ λειτουργούσε το κάστρο κάτω στις ρίζες της βουνοκορφής είχε ένα μοναστήρι, του Αϊ Γιώργη, με καλόγερους που όργωσαν τα Χερσολείβαδα και τα κάναν αμπέλια και σιταροχώραφα...).
3. (...Όταν οι Τούρκοι κατέστρεψαν το κάστρο του (Καλιά) και το μοναστήρι του Αϊ Γιώργη, σκότωσαν εκτός από τους πολιορκημένους του κάστρου και όλους τους καλόγερους του μοναστηριού γιατί λέει ότι βοηθούσαν τους πολιορκημένους. Ο τόπος εκείνος ρήμαξε κι ερήμωσε και οι Τσομπαναραίοι του Ροδολίβους πήραν την εικόνα της Παναγίας της Σπηλιότισσας και την έστησαν στην πάνω άκρη του χωριού δίπλα στα σπίτια της σ’ ένα μικρό εκκλησάκι από πέτρα και χώμα.
Η Λεϊλά έφτασε μπροστά στο μικρό ξωκλήσι και κοιτάζοντας τα μάτια της εικόνας την Παναγία γονάτισε και προσκύνησε και δάκρυα πλημύρισαν τη ξάγρυπνη ματιά της.
-Μανούλα είσαι και συ, ψιθύρισε η Λεϊλά, γιάτρεψε το παιδί μου και εγώ…).
4. (... -Αφού είναι έτσι γυναίκα, είπε χαρούμενος ο Μπέης, και αυτή η μάνα του Χριστού μας έκανε τέτοιο καλό μόλις γυρίσουμε πίσω, εκείνο το μέρος που είναι το ξωκλήσι και άλλα 40 στρέμματα θα τα χαρίσω στους Χριστιανούς να κάνουν μεγαλύτερο ναό στην Παναγία που μας έκανε τέτοιο θαύμα.
Εκείνο το πρωί ο ήλιος ήταν ο πιο φωτεινός ήλιος του κόσμου που έλαμπε μέσα στο χιονισμένο δρόμο που οδηγούσε την άμαξα του Μπέη πίσω στο Ροδολίβος...).
Απο το βιβλίο "Το θαύμα της Παναγίας"
συγγραφέας-ερευνητής, Γιώργος Ν. Βογιατζής.
πηγή:typosthes.gr
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου