Konrad Jacob Josef von Vilas
Konrad Jacob Josef von Vilas
Φώτο 1 Καπναποθήκη Spierer κατασκευασμένη απο τον
Konrad Jacob Josef von Vilas
Φώτο 2 Hermann Spierer
Ημερομηνία γέννησης: 04 October 1887
Τόπος γέννησης: İzmir Province, Izmir, Turkey
Θάνατος: 18 March 1927 (39)
Trieste, Friuli-Venezia Giulia, Italy
Συγγενείς:
Son of Sigmund Siegmund Spierer και Fanny Golda Spierer
Σύζυγος της Vittoria Spierer
Father of Lélé Spierer και Simon Spierer
Brother of Charles Moshe Spierer; Margaret Carolina Maier; Léon Spierer και Emile Spierer
Φώτο3 Hermann Spierer
Όταν το καταραμένο εκείνο φθινόπωρο του 1922, οι πύλες της κολάσεως είχαν ανοίξει “στην καθ’ ημάς Ανατολή” και η πανέμορφη πρωτεύουσα της Ιωνίας έπνεε τα λοίσθια, παραδομένη στις φλόγες, [...] όταν οι Σύμμαχοι παρακολουθούσαν αμέτοχοι από τις ναυαρχίδες τους κι όταν οι μανάδες έτρεχαν αλλόφρονες πάνω κάτω στην προκυμαία με τα μωρά στην αγκαλιά, όταν η Σμύρνη φαινόταν εγκαταλελειμμένη πια από θεούς κι ανθρώπους, ένα χέρι σωτηρίας απλώθηκε για να κρατήσει όσους περισσότερους μπορούσε στη ζωή. Ήταν το χέρι του. Γεννημένος στη Σμύρνη από γονείς Εβραίους ελβετικής καταγωγής, ο Σπίρερ ήταν από τους μεγαλύτερους καπνέμπορους της εποχής. Διατηρούσε ιδιόκτητες καπναποθήκες στη Σμύρνη και καπνομάγαζα σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Όταν ξέσπασε ο χαμός και η αντάρα, δεν δίστασε καθόλου να ανοίξει τις αποθήκες του και να προσφέρει άσυλο σε εκατοντάδες γυναικόπαιδα, που διαφορετικά θα είχαν γίνει βορά στα νύχια των αδηφάγων Αγαρηνών. Φέροντας ελβετική σημαία, οι αποθήκες του ήταν απροσπέλαστες στους Τούρκους.
Αρκετές μέρες τούς κράτησε εκεί προστατευμένους ο εξαίρετος αυτός άνθρωπος, αψηφώντας κάθε κίνδυνο, παρέχοντάς τους τροφή και ό,τι μπορούσε για να τους διευκολύνει, ενώ ολόγυρα η Σμύρνη σωριαζόταν σε ερείπια και στάχτες. Μέχρι που ναύλωσε ατμόπλοια με δικά του έξοδα για να τους φυγαδεύσει στη μητέρα πατρίδα. Κι ενώ οι Τούρκοι απειλούσαν θεούς και δαίμονες, χωρίς όμως να τολμούν να κάνουν τίποτα, ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος, λίγο πριν το μαρτύριό του, πρόλαβε να χαρακτηρίσει τον Σπίρερ σαν “μέγα εθνικό ευεργέτη”.
Όμως η μεγαλοψυχία του ανθρώπου αυτού δεν σταμάτησε εδώ. Όχι μόνο κατάφερε να φυγαδεύσει έναν μεγάλο αριθμό προσφύγων στην Ελλάδα, αλλά τους στήριξε κιόλας στα πρώτα τους βήματα, προσφέροντάς τους εργασία στα καπνεργοστάσια και τα μαγαζιά του σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας [...]».
πηγή lykourinos-kavala.blogspot
Στην Πλατεία Ταξιαρχίας δεσπόζει ένα εξαιρετικό αρχοντικό που κατασκευάστηκε από τον Αυστριακό μηχανικό Konrad Jacob Josef von Vilas .Φτιάχτηκε μεταξύ των ετών 1923 και 1925, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία της οικογένειας του καπνέμπορου Ανδρέα Τζήμου. Η αρχιτεκτονική του κτίσματος αποτελεί παράδειγμα των εκλεκτικιστικών τάσεων που επικράτησαν κατά την περίοδο του μεσοπολέμου στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία.
Σήμερα αποτελεί ορόσημο όχι μόνο στην πολιτιστική κληρονομιά της πόλης, αλλά και στην ιστορική μνήμη των κατοίκων της. Καταλήφθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τις δυνάμεις κατοχής λόγω της εξέχουσας θέσης του και της επιβλητικής αρχιτεκτονικής του. Αρχικά το 1941, από τους Γερμανούς, και στη συνέχεια από τους Βούλγαρους μέχρι το 1945. Αργότερα από τον Ε.Λ.Α.Σ και μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας από την Εθνοφυλακή. Μέχρι το 1951 χρησιμοποιήθηκε ως στρατηγείο της 27ης Ταξιαρχίας, γι’ αυτό και το κτίριο παρέμεινε γνωστό ως “Ταξιαρχία”.
πηγή altitude.gr
photo facebook.com/Μέγαρο-Τζήμου-Ταξιαρχία
Καπνομάγαζο Τζήμου -νυν αγροτικός συνεταιρισμός Ροδολίβους
Πιθανολογείτε έργο του Konrad Jacob Josef von Vilas σύμφωνα με πληροφορία απο το blog (neoclassicalgreece.blogspot).
Χτίστηκε το 1919 και λειτούργησε ως καπνομάγαζο μέχρι το 1935 λόγω της κρίσης του 1930 .
(Ο Tζήμος ,είχε στην Δράμα την βίλλα που μοιάζει με του Ζησίδη ,έργα και οι δύο του Vilas)
Φωτογραφία : Σαλονικιός Αθανάσιος
Καπνομάγαζο Χατζηαγγέλου στο Ροδολίβος
πιθανόν έργο του Konrad Jacob Josef von Vilas;
φώτο Από το χθες στο σήμερα-Λεύκωμα”
Γιάννης Ε. Στράτης,
Φώτο3 Hermann Spierer
Όταν το καταραμένο εκείνο φθινόπωρο του 1922, οι πύλες της κολάσεως είχαν ανοίξει “στην καθ’ ημάς Ανατολή” και η πανέμορφη πρωτεύουσα της Ιωνίας έπνεε τα λοίσθια, παραδομένη στις φλόγες, [...] όταν οι Σύμμαχοι παρακολουθούσαν αμέτοχοι από τις ναυαρχίδες τους κι όταν οι μανάδες έτρεχαν αλλόφρονες πάνω κάτω στην προκυμαία με τα μωρά στην αγκαλιά, όταν η Σμύρνη φαινόταν εγκαταλελειμμένη πια από θεούς κι ανθρώπους, ένα χέρι σωτηρίας απλώθηκε για να κρατήσει όσους περισσότερους μπορούσε στη ζωή. Ήταν το χέρι του. Γεννημένος στη Σμύρνη από γονείς Εβραίους ελβετικής καταγωγής, ο Σπίρερ ήταν από τους μεγαλύτερους καπνέμπορους της εποχής. Διατηρούσε ιδιόκτητες καπναποθήκες στη Σμύρνη και καπνομάγαζα σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Όταν ξέσπασε ο χαμός και η αντάρα, δεν δίστασε καθόλου να ανοίξει τις αποθήκες του και να προσφέρει άσυλο σε εκατοντάδες γυναικόπαιδα, που διαφορετικά θα είχαν γίνει βορά στα νύχια των αδηφάγων Αγαρηνών. Φέροντας ελβετική σημαία, οι αποθήκες του ήταν απροσπέλαστες στους Τούρκους.
Αρκετές μέρες τούς κράτησε εκεί προστατευμένους ο εξαίρετος αυτός άνθρωπος, αψηφώντας κάθε κίνδυνο, παρέχοντάς τους τροφή και ό,τι μπορούσε για να τους διευκολύνει, ενώ ολόγυρα η Σμύρνη σωριαζόταν σε ερείπια και στάχτες. Μέχρι που ναύλωσε ατμόπλοια με δικά του έξοδα για να τους φυγαδεύσει στη μητέρα πατρίδα. Κι ενώ οι Τούρκοι απειλούσαν θεούς και δαίμονες, χωρίς όμως να τολμούν να κάνουν τίποτα, ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος, λίγο πριν το μαρτύριό του, πρόλαβε να χαρακτηρίσει τον Σπίρερ σαν “μέγα εθνικό ευεργέτη”.
Όμως η μεγαλοψυχία του ανθρώπου αυτού δεν σταμάτησε εδώ. Όχι μόνο κατάφερε να φυγαδεύσει έναν μεγάλο αριθμό προσφύγων στην Ελλάδα, αλλά τους στήριξε κιόλας στα πρώτα τους βήματα, προσφέροντάς τους εργασία στα καπνεργοστάσια και τα μαγαζιά του σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας [...]».
πηγή lykourinos-kavala.blogspot
Στην Πλατεία Ταξιαρχίας δεσπόζει ένα εξαιρετικό αρχοντικό που κατασκευάστηκε από τον Αυστριακό μηχανικό Konrad Jacob Josef von Vilas .Φτιάχτηκε μεταξύ των ετών 1923 και 1925, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία της οικογένειας του καπνέμπορου Ανδρέα Τζήμου. Η αρχιτεκτονική του κτίσματος αποτελεί παράδειγμα των εκλεκτικιστικών τάσεων που επικράτησαν κατά την περίοδο του μεσοπολέμου στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία.
Σήμερα αποτελεί ορόσημο όχι μόνο στην πολιτιστική κληρονομιά της πόλης, αλλά και στην ιστορική μνήμη των κατοίκων της. Καταλήφθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τις δυνάμεις κατοχής λόγω της εξέχουσας θέσης του και της επιβλητικής αρχιτεκτονικής του. Αρχικά το 1941, από τους Γερμανούς, και στη συνέχεια από τους Βούλγαρους μέχρι το 1945. Αργότερα από τον Ε.Λ.Α.Σ και μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας από την Εθνοφυλακή. Μέχρι το 1951 χρησιμοποιήθηκε ως στρατηγείο της 27ης Ταξιαρχίας, γι’ αυτό και το κτίριο παρέμεινε γνωστό ως “Ταξιαρχία”.
πηγή altitude.gr
photo facebook.com/Μέγαρο-Τζήμου-Ταξιαρχία
Καπνομάγαζο Τζήμου -νυν αγροτικός συνεταιρισμός Ροδολίβους
Πιθανολογείτε έργο του Konrad Jacob Josef von Vilas σύμφωνα με πληροφορία απο το blog (neoclassicalgreece.blogspot).
Χτίστηκε το 1919 και λειτούργησε ως καπνομάγαζο μέχρι το 1935 λόγω της κρίσης του 1930 .
(Ο Tζήμος ,είχε στην Δράμα την βίλλα που μοιάζει με του Ζησίδη ,έργα και οι δύο του Vilas)
Φωτογραφία : Σαλονικιός Αθανάσιος
Καπνομάγαζο Χατζηαγγέλου στο Ροδολίβος
πιθανόν έργο του Konrad Jacob Josef von Vilas;
φώτο Από το χθες στο σήμερα-Λεύκωμα”
Γιάννης Ε. Στράτης,
Καπναποθήκη Πορτοκάλογλου ή Σ.Ε.Κ.Ε.
Βρίσκεται στην οδό Περδίκα 10 και Δωδεκανήσου. Κρίθηκε διατηρητέο μνημείο ως έργο τέχνης. Κατασκευάστηκε το 1904 από τον Αυστριακό αρχιτέκτονα Konrad Jacob Josef von Vilas, που είχε εγκατασταθεί στη Δράμα ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα ως μηχανικός της Γαλλικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων. Αργότερα εργάστηκε ως μηχανικός στο Δήμο Δράμας.
Η καπναποθήκη Πορτοκάλογλου χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία καπνού. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα και επιβλητικότερα κτήρια της εποχής και από τα σημαντικότερα δείγματα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Η μορφολογία και οργάνωση των όψεων έχουν εμφανείς ευρωπαϊκές επιδράσεις με στοιχεία “art nouveau”. Η χρήση εμφανών κεραμιδοκόκκινων πλίνθων στη διαμόρφωση των τοξοτών ανωφλίων των ανοιγμάτων και στις οριζόντιες ταινίες που διαχωρίζουν τους ορόφους, οι οποίες προβάλλονται χρωματικά πάνω στην ώχρα του επιχρίσματος, δημιουργούν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η αντίθεση των χρωμάτων στην κύρια όψη γίνεται ακόμη πιο έντονη με τις εναλλασσόμενες στρώσεις πλίνθων και επιχρίσματος στις ακμές του κτηρίου.
Ιδιαίτερα αξιόλογα στοιχεία που συμπληρώνουν την όλη σύνθεση, αποτελούν το κεντρικό «Έρκερ» (εξώστης) που υποδηλώνει τους χώρους των γραφείων στο εσωτερικό, καθώς και η περίτεχνη κατασκευή της σιδερένιας κεντρικής εισόδου με στοιχεία «art nouveau».
Κατά τη βουλγαρική κατοχή (1941-1944) η καπναποθήκη κατασχέθηκε από τους κατακτητές, οι οποίοι συνέχισαν την επεξεργασία καπνού.
Το 1958 το κτίσμα χτυπήθηκε από κεραυνό, ο οποίος δημιούργησε ρωγμή ορατή μέχρι σήμερα. Από το 1974, χρησιμοποιήθηκε ως καπναποθήκη, αφού η επεξεργασία καπνού μεταφέρθηκε στην Καβάλα.
Την καπναποθήκη αυτή αγόρασε ο Δήμος Δράμας και χρησιμοποιείται για τις ανάγκες του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.
πηγή: catisart.gr
photo :Δήμος Δράμας
Βρίσκεται στην οδό Περδίκα 10 και Δωδεκανήσου. Κρίθηκε διατηρητέο μνημείο ως έργο τέχνης. Κατασκευάστηκε το 1904 από τον Αυστριακό αρχιτέκτονα Konrad Jacob Josef von Vilas, που είχε εγκατασταθεί στη Δράμα ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα ως μηχανικός της Γαλλικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων. Αργότερα εργάστηκε ως μηχανικός στο Δήμο Δράμας.
Η καπναποθήκη Πορτοκάλογλου χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία καπνού. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα και επιβλητικότερα κτήρια της εποχής και από τα σημαντικότερα δείγματα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Η μορφολογία και οργάνωση των όψεων έχουν εμφανείς ευρωπαϊκές επιδράσεις με στοιχεία “art nouveau”. Η χρήση εμφανών κεραμιδοκόκκινων πλίνθων στη διαμόρφωση των τοξοτών ανωφλίων των ανοιγμάτων και στις οριζόντιες ταινίες που διαχωρίζουν τους ορόφους, οι οποίες προβάλλονται χρωματικά πάνω στην ώχρα του επιχρίσματος, δημιουργούν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η αντίθεση των χρωμάτων στην κύρια όψη γίνεται ακόμη πιο έντονη με τις εναλλασσόμενες στρώσεις πλίνθων και επιχρίσματος στις ακμές του κτηρίου.
Ιδιαίτερα αξιόλογα στοιχεία που συμπληρώνουν την όλη σύνθεση, αποτελούν το κεντρικό «Έρκερ» (εξώστης) που υποδηλώνει τους χώρους των γραφείων στο εσωτερικό, καθώς και η περίτεχνη κατασκευή της σιδερένιας κεντρικής εισόδου με στοιχεία «art nouveau».
Κατά τη βουλγαρική κατοχή (1941-1944) η καπναποθήκη κατασχέθηκε από τους κατακτητές, οι οποίοι συνέχισαν την επεξεργασία καπνού.
Το 1958 το κτίσμα χτυπήθηκε από κεραυνό, ο οποίος δημιούργησε ρωγμή ορατή μέχρι σήμερα. Από το 1974, χρησιμοποιήθηκε ως καπναποθήκη, αφού η επεξεργασία καπνού μεταφέρθηκε στην Καβάλα.
Την καπναποθήκη αυτή αγόρασε ο Δήμος Δράμας και χρησιμοποιείται για τις ανάγκες του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.
πηγή: catisart.gr
photo :Δήμος Δράμας
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου