Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχείο

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων

Στέργιος Βαλιούλης εφημερίδα Το ζιζάνιο


 
Ο Στέργιος Βαλιούλης εξέδιδε την εφημερίδα <<Το ζιζάνιο.>> κατα την διάρκεια της Βουλγαρικής κατοχής , ήταν υπασπιστής του 26ου συντάγματος του ΕΛΑΣ Ανατολικής Μακεδονίας.Ο Βαλιούλης υπήρξε ένα πραγματικό <<Ζιζάνιο.>>καθώς του άρεσε να σατιρίζει τους ανθρώπους και τις καταστάσεις αλλα και να αυτοσαρκάζεται διαρκώς φανερώνοντας ένα αντισυμβατικό και αντεξουσιαστικό πνεύμα . Βασική λειτουργία της σάτιρας του είναι η αμφισβήτηση της εξουσίας ,ταυτόχρονα όμως με τον αυτοσαρκασμό αποφεύγεται ο ναρκισσισμός του δημιουργού που δεν αποστασιοποιείται ούτε κρίνει τους πάντες αφ'υψηλού

αλλά αποτελεί μέρος της κοινότητας μέσα στην οποία η σάτιρα αποτελεί ευκαιρία για διασκέδαση αλλά και για προβληματισμό.
Στο μοναδικό φύλλο της εφημερίδας που Σώζεται ο Βαλιούλης καλεί τους συντρόφους του στο πλαίσιο της οικονομίας στα υλικά να γδέρνουν προσεκτικά τις ψείρες που συλλαμβάνουν και αφού αποξηράνουν τα δέρματα τους να τα παραδίδουν στον επιμελητή τους για να λάβουν ως αμοιβή μια καρπαζιά.
Σ' έναν άλλο διάλογο καταγγέλλεται εμμέσως πλήν σαφώς η αδράνεια των βρετανών συμμάχων ,Τίτλος του άρθρου :
<< Ομιλεί το Λονδίνον >>
-Εδώ λονδίνον,καλησπέρα σας .Τι γίνεται ;Καλά ;
-Kαλά ,ευχαριστώ,Σείς;
-Πολύ ,καλά,πολύ καλά ....
-'Αντε γειά σας ...
-Στο καλό ,στο καλό
-Εδώ Λονδίνον.Καληνύχτα σας.
Εκεί όμως που ο Βαλιούλης σαρκάζει απρόσμενα και ίσως προβοκάροντας την τακτική της καθοδήγησης είναι στο τελευταίο κείμενο της εφημερίδας με τον τίτλο
Ειδοποίησις
Όποιος συναγωνιστής αντιληφθεί πως οι Βούλγαροι φύγανε απ΄την αγαπημένη μας Μακεδονία ,έχει ιεράν υποχρέωσιν να μας το πληροφορήσει αμέσως για να κατεβούμε στις πόλεις να παρελάσουμε ως ελευθερωταί ..
φώτο Στέργιος Βαλιούλης
πηγή : Tάσος Χατζηαναστασίου .Παράνομος τύπος ,Βουλγαρική κατοχή ,Εθνική αντίσταση

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παλιά γέφυρα του Στρυμόνα

  Η σιδερενια γεφυρα της Αμφιπολης το 1965. Κατασκευαστηκε στις αρχες της δεκαετιας του 1930. Κατω δεξια διακρινεται το αναστηλωμενο γλυπτο του Λεοντα της Αμφιπολης. Τμηματα του Λεοντα βρεθηκαν κατα τις εργασιες εκβαθυνσης της κοιτης του Στρυμονα απο την εταιρεια Monks & Ulen την δεκαετια του 30. Η διευθετηση του Στρυμονα, η γεφυρα και το αναστηλωμενο μνημειο μετρουν στη φωτογραφια σχεδον 30 χρονια. Η γεφυρα επισκευαστηκε μετα τον ΒΠΠ καθως ειχε καταστραφει μερικως απο τους Γερμανους κατα την υποχωρηση τους. Πισω αριστερα διακρινεται το αναχωμα που πατουσε η σιδηροδρομικη γραμμη Λιμανι Αμφιπολης - Μυρινη που εγκαινιασε ο βασιλιας Γεωργιος Β΄ λιγο πριν την κηρυξη του ΒΠΠ. Πανω σε αυτο το αναχωμα κατασκευαστηκε στα χρονια μας ο οδικος αξονας της περιφερειακης οδου της Αμφιπολης. Στις δυο ακρες της γεφυρας διακρινονται τα δυο φυλακια. Συντάκτης :Σαλονικιός Αθανάσιος

O Λέων της Αμφίπολης του συγγραφέα Oscar Broneer

  Ενα βιβλίο του συγγραφέα  Oscar Broneer  που εκδόθηκε το 1941 και μεταφράστηκε  στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Αρμός .Περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του. Το 1941, ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Broneer, στο βιβλίο του "Το μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης", παρέθεσε το σχέδιο αναπαράστασης που εικονίζεται δίπλα ως μαυσωλείο με τους ιωνικούς κίονες που το κοσμούσαν στην αρχαιότητα και μεταξύ άλλων έγραψε ότι: "Το 1895, ο Walther Judeith υπέθεσε ότι ο κάτοχος της μεγαλειώδους σαρκοφάγου του Αλεξάνδρου που ανακαλύφθηκε στη Σιδώνα ήταν ο Λαομέδων. Μία ανάλυση των αναγλύφων των τεσσάρων πλευρών της σαρκοφάγου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κεντρική φιγούρα σε κάθε σκηνή είχε σκοπό να απεικονίσει τον κάτοχο σε διάφορα αποφασιστικά γεγονότα της ζωής του και ότι αυτές οι ιστορικές εικόνες δεν ταιριάζουν σε κανέναν από του εταίρους του Αλεξάνδρου εκτός από τον Λαομέδοντ...

"Αγρίδιον" της Πρισότζιανης (Μονής Ιβήρων)

Καλή βρύση Το ιερό του Διόνυσου  Καλή βρύση ,ανατολική άποψη του στεγασμένου ιερού του Διονύσου Καλή βρύση ,Το εσωτερικό του ιερού του Διονύσου  Καλή Βρύση ,Η κρηπίδα του ναού  Καλή Βρύση ,εσωτερικό του ναού του Διονύσου Κάνοντας λόγο για "απαρχές" της ιστορίας της Προσοτσάνης δεν αναφερόμαστε σε διάφορες διακοπτόμενες φάσεις κατοίκησης του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά σε αυτή την ιστορική φάση κατά την οποία ο οικισμός συγκροτείται με αυτό το όνομα για να γνωρίσει στη συνέχεια μία συνεχή ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Και η φάση αυτή εντοπίζεται στην ύστερη μεσαιωνική εποχή. Για την ακρίβεια οι πρώτες καταγραφές περί της Προσοτσάνης σε σωζόμενα ιστορικά τεκμήρια εντοπίζονται σε δύο βυζαντινά απογραφικά έγγραφα, τα λεγόμενα "πρακτικά", των ετών 1316 και 1341 από το αρχεία της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η ιστορία των επιμέρους περιοχών του ελληνικού χώρου κατά τη βυζαντινή εποχή, ιδίως στα πεδία της οικιστικής, της τοπογραφίας και του π...